Apple od kilku lat konsekwentnie rozwija macOS dwiema ścieżkami. Z jednej strony dodaje nowe funkcje związane z Apple Intelligence, z drugiej – coraz więcej czasu poświęca poprawianiu tego, co dla wielu użytkowników jest znacznie ważniejsze: wydajności, ergonomii i codziennego komfortu pracy. macOS 27 Golden Gate jest chyba najlepszym przykładem takiego podejścia. Nie jest to rewolucyjny system, jeśli chodzi o korzystanie z Maka, pozabawiony jest błyskotliwych nowości (i dobrze), którym można by poświęcić dużo uwagi podczas Keynote. W istocie jedyną nowością, którą podczas Keynote Apple omówiło tylko w kontekście macOS, była nazwa systemu – Golden Gate. macOS 27 to raczej aktualizacja pełna dziesiątek mniejszych zmian, które razem sprawiają, że Mac po prostu działa przyjemniej. I paradoksalnie właśnie to może okazać się największą zaletą nowego systemu.

Najgłośniej reklamowaną nowością jest oczywiście Siri AI. Apple przebudowało asystenta praktycznie od podstaw, zamieniając go w pełnoprawnego konwersacyjnego pomocnika, który bardziej przypomina dziś ChatGPT czy Gemini niż klasyczną Siri, jaką znamy od kilkunastu lat. Zamiast krótkich, często irytujących odpowiedzi mamy możliwość prowadzenia naturalnej rozmowy, możemy zadawać złożone pytania, prosić o analizę dokumentów, streszczanie tekstów, pomoc w pisaniu czy zwykłą burzę mózgów.

Sprawdziłem na początek, co może o mnie powiedzieć Siri AI i informacje te były dokładne, bazujące na danych z sieci (m.in. z Wikipedii). W macOS Tahoe i wcześniej Apple Intelligence było napisane, że jestem znanym piłkarzem, pisarzem i inne bzdury.

Siri AI jest również mocno zintegrowana ze Spotlightem – wystarczy nacisnąć ⌘+Spacja, aby zamiast samej wyszukiwarki wywołać wspólne okno, w którym można zarówno wyszukać plik na dysku, jak i zadać pytanie asystentowi. W praktyce okazuje się to bardzo wygodnym rozwiązaniem, bo nie trzeba przełączać się do osobnej aplikacji czy otwierać okna czatu. Co ważne, Siri AI działa obecnie w wersji beta i wymaga zapisania się na listę oczekujących. W moim przypadku dostęp został aktywowany po około godzinie, choć z relacji użytkowników wynika, że czas oczekiwania bywa bardzo różny – od kilkudziesięciu minut do nawet dwóch dni.

Największe wrażenie robi jednak nie sama umiejętność prowadzenia rozmowy, ale to, jak dobrze Siri rozumie kontekst użytkownika. Apple indeksuje lokalnie wiadomości, e-maile, dokumenty i inne dane zapisane na komputerze, dzięki czemu asystent potrafi odpowiadać na pytania odnoszące się do naszej codziennej pracy czy życia, nie wysyłając tych informacji do chmury.

Siri nie próbuje konkurować z Claude'em czy ChatGPT jako uniwersalny model wiedzy, ale staje się czymś w rodzaju inteligentnej pamięci naszego komputera, która zna zawartość naszych danych i potrafi z niej korzystać, zachowując przy tym prywatność użytkownika. To podejście wydaje mi się bardzo „apple'owskie” – mniej efektowne na pokaz, ale potencjalnie znacznie bardziej użyteczne na co dzień.

Warto przy tym wyjaśnić kwestię dostępności w Unii Europejskiej, bo wokół niej narosło sporo nieporozumień. O ile Siri AI faktycznie działa już na macOS 27 także dla użytkowników w Polsce i pozostałych krajach UE (na kompatybilnych Makach z Apple Silicon), o tyle Apple nadal nie udostępnia jej w iOS 27 i iPadOS 27 na terenie Unii Europejskiej z powodu trwających kwestii regulacyjnych. Podobnie wygląda sytuacja z funkcją iPhone Mirroring, która wciąż pozostaje w UE niedostępna. W praktyce prowadzi to do dość paradoksalnej sytuacji – można rozmawiać z nową Siri na Macu, ale sięgając po iPhone'a czy iPada wracamy do starej, dobrze znanej Siri.

Golden Gate wprowadza wyraźne poprawki interfejsu Liquid Glass. Apple najwyraźniej wsłuchało się w głosy użytkowników narzekających na zbyt agresywną przezroczystość. Pojawił się suwak pozwalający regulować intensywność efektów, poprawiono kontrast, ujednolicono paski boczne i ograniczono liczbę zbędnych elementów rozpraszających uwagę. Efekt jest subtelny, ale odczuwalny. System wygląda nowocześniej, a jednocześnie jest bardziej czytelny i mniej męczący podczas wielogodzinnej pracy. Lewa kolumna w Finderze i innych aplikacjach nie znajduje się ponad właściwą treścią okna, jak ma to miejsce w macOS 26 Tahoe, jest płaska i lekko przezroczysta, jak dawniej. Podsumuję to brutalnie – macOS 27 Golden Gate nie wygląda już jak jakieś studenckie „distro” Linuksa z końca lat 90., a niestety z tym kojarzy mi się Liquid Glas w macOS 26 Tahoe (oj będę się musiał teraz oglądać za siebie, bo fani Linuksa mi tego nie podarują).

macOS 27 Golden Gate, a przynajmniej najnowsza beta, przynosi także poprawę wydajności. Wszystko działa minimalnie szybciej i stabilniej. Nie są to spektakularne nowości, ale właśnie takie poprawki często najbardziej wpływają na komfort korzystania z komputera. W pewnym sensie przypomina to filozofię dawnych wydań pokroju Snow Leoparda – mniej efektownych nowości, więcej dopracowywania fundamentów. Wśród nowych drobnych zmian, które sobie cenię, wspomnę np. o sugerowaniu nazw plików przy ich pierwszym zapisie, jednakże całość systemu sprawia wrażenie bardziej dopracowanej i zwyczajnie przyjemniejszej w codziennym użytkowaniu.

Na uwagę zasługują również mniej nagłaśniane nowości. Aplikacja Hasła potrafi teraz automatycznie wzmacniać słabe hasła, logując się do obsługiwanych serwisów i zastępując je silniejszymi odpowiednikami (niestety liczba serwisów, które to wspierają jest jeszcze niewielka). Kalendarz lepiej rozumie wydarzenia wpisywane naturalnym językiem (choć dalej po angielsku, a nie po polsku), dzięki czemu dodawanie spotkań staje się jeszcze szybsze. Osoby korzystające z bardzo szerokich monitorów z pewnością docenią znacznie lepszą obsługę ekranów ultrapanoramicznych oraz wyeliminowanie problemów z gubieniem ustawień po ponownym podłączeniu monitora. Są to drobiazgi, które pojedynczo nie robią wielkiego wrażenia, ale razem wyraźnie poprawiają komfort codziennej pracy z Makiem.

Bardzo interesująco wygląda także kierunek obrany przez Apple w narzędziach dla programistów. Foundation Models Framework i możliwość korzystania z modeli Apple Intelligence bezpośrednio z poziomu Terminala pokazują, że firma myśli o sztucznej inteligencji znacznie szerzej niż tylko przez pryzmat nowych funkcji systemowych. Programiści mogą integrować lokalne modele językowe z własnymi aplikacjami, skryptami i narzędziami automatyzującymi pracę, bez konieczności wysyłania danych do zewnętrznych usług. Dla przeciętnego użytkownika będzie to ciekawostka, ale dla deweloperów może okazać się jedną z najważniejszych nowości całego systemu. Sam z ciekawości w macOS 27 Golden Gate korzystam z Foundation Models i Foundation Cloud Computing, by wygenerować szybko projekty w Xcode – i to działa. OK, modele Apple nie są jeszcze tak mądre jak Codex czy Claude, ale to i tak bardzo dużo.

macOS 27 Golden Gate nie próbuje być rewolucją. Wręcz przeciwnie – sprawia wrażenie systemu dojrzalszego, bardziej dopracowanego i skupionego na detalach. Owszem, można narzekać, że jego najbardziej reklamowane funkcje pozostają obecnie niedostępne dla użytkowników w Polsce i całej Unii Europejskiej. Nie zmienia to jednak faktu, że Apple przygotowało aktualizację pełną mniejszych usprawnień, które bardzo szybko zaczyna się doceniać podczas codziennej pracy. Jest wiele drobnych zmian, które razem sprawiają, że macOS staje się jeszcze wygodniejszym, szybszym i bardziej dopracowanym systemem. I właśnie takie wydania bardzo często okazują się tymi, które najlepiej znoszą próbę czasu.

Artykuł ukazał się w MyApple Magazynie nr 4/2026

Pobierz MyApple Magazyn nr 4/2026