Swego czasu, gdy jeszcze Apple używał procesorów PPC, Maci cieszyły się opinią komputerów żywotniejszych nawet o kilka lat od platformy X86.
Przed chwilą przeczytałem na OSnews wiadomość AmigaOne X1000 od A-eon Technologies. Sprzęt przedstawiony w tym artykule będzie chodzić właśnie na procesorze PPC, a jako jedną z jego zalet w komentarzach podawana jest właśnie jego zwiększona żywotność względem procesorów X86. Procesory X86 według komentującego wychodzą bardzo często z coraz to lepszymi osiągami, w przeciwieństwie do procesorów PPC na których dana platforma mogła działać dłużej nie wymagając wymiany tego właśnie procka lub całego sprzętu.
I tutaj moje pytanie, czy najnowsze Maci X86 nadal mogą cieszyć się taką opinią? To był przecież (według mnie) jeden z czynników tłumaczących wyższą cenę Maców względem PC. Można było ich używać po prostu znacznie dłużej niż PC który starzał się z roku na rok.

Szczerze mówiąc, jeśli na PC się nie gra, to on się wcale tak szybko nie starzeje. Ja używam MBP do pracy (głównie biurowej) i uważam, że nie starzeje się wcale

Jest jeszcze subtelniejsza zależność - starzenie się sprzętu RAZEM z geometrycznym wzrostem wydajności produkowanego sprzętu w czasie. (oczywiście wszystko to pod kątem zastosowania!!!)

Inny praktyczny wskaźnik: Za ilę będę mógł go sprzedać po x czasu?

Dla spokoju przez trzy lata można zastanowić się nad APP - awarie się zdarzają. Nigdy nie było i nie będzie sprzętu elektronicznego produkowanego masowo, który statystycznie patrząc, będzie działał poprawnie przez nieskończenie długie okresy czasu.

Pozdrawiam

Składam komputery od 10 lat i widziałem tylko 2 padnięte procesory intela i to "na własną prośbę".
Żywotność samych procesorów Intela jest podobna do procesorów PPC.
Tu raczej chodzi o żywotność płyt głównych.
Te do PPC, były robione na lepszych komponentach.
W momencie przejścia na platformę x86 Apple skorzystało z tego, że PeCeta można złożyć z gorszych części. Szczególnie widać to w białych MB.
Teraz jeśli chodzi o stosowane komponenty w makach, to raczej wybierają te ze średniej półki.
Czy jednak warto dziś inwestować w stare nieintelowe maki?
Nie.
Ponieważ ich są już na skraju swojej żywotności, a nowe, intelowe są w bardziej przystępnych cenach niż kiedyś PPC.

A tak co do X1000 - to kolejna próba reanimacji trupa jakim jest Amiga. Mam sentyment do "klasycznych" komputerów - sam byłem posiadaczem C64 i Amigi 1200, czasem do odpalenia starych gierek (UFO, Flashback) uruchamiam eUAE+Hi-Toro, bywam na spotkaniach amigowych w moim rodzinnym mieście ale tak naprawdę ta platforma umarła ładnych parę lat temu. Co prawda team AmigaOS portuje system na różne platformy (ostatnio na mini G4 czy PB G4) ale żadna z nich nie jest seryjnie produkowana a zdobycie Efiki graniczy z cudem, zestaw z SAM440 (PPC 667) kosztuje chore pieniądze (ostatnio coś koło 3000zł na Allegro), brak softu.
Dlatego życząc Amidze X1000 jak najlepiej mimo wszystko nie wróżę jej kariery.

Przejście na procesoty INTEL'a nie znaczy nic poza przejściem na procesory INTEL'a. Komputery PPC tak samo miały część produkcji wadliwej, tak samo były modele, które wymagały poprawek, tak samo jakiś procent produkcji musiał trafić do serwisu na gwarancji, tak samo jak wszyskie sprzęty na świecie.
Zużycie procesora jest wprost proporcjonalne do rodzaju jego pracy. Tak jest z każdym urządzeniem na ziemi i nie ma w tej kwestji wyjątków. Jak komputer pracuje jako klient renderingu sieciowego w farmie, która pracuje 24/7, to wiadomo, że padnie szybciej. Jak ktoś używa komputera do pisania tekstów i ogłądania filmów, to sprzęt mu posłuży i dekadę bez problemu. Do tego dochodzi statystyczny procent usterek, który ślepy los rozdziela jak chce.
Poza tym INTEL'e mogą psuć się częściej dlatego, że w 90% są wkładane do składaków, które to są non-stop rozbierane i modyfikowane przez domorosłych "fachowców". Nie trzeba być geniuszem, żeby wykombinować, że taki komp nie ma szans na długie działanie.
Czy tak samo często psują się procesory INTEL'a w sprzętach firmowych ? Nie sądzę. Takie komputery są kupowane, stawiane w pracowni i pracują tak długo jak się da, bez rozbierania, wymian, dokładania ... Takie komputery biją rekordy wytrzymałości.
Jednak jest rzecz, nad którą można by się zastanowić jak chodzi o procesory PPC, a mianowicie to są procesory RISC. Nie znam się dokładnie na tych sprawach, ale czytałem, że te procesory mają prawie o połowę mniej instrukcji niż prosecory CISC. Mają również większą ilość rejestrów ( 32, 192, 256 ) od INTEL'a, który ma tylko 8. Cokolwiek to znaczy, daje napewno dużo.
Ogólnie wydaje mi się, że przez to, że PPC mają łatwiej, mniej do przerobienia, to znaczy, że mogą przerobić więcej od INTEL'a w tym samym czasie. Oprócz oczywisctej większej wydajności PPC, to może prowadzić również do mniejszego "zmęczenia" procesora. Może to jest przyczynek do owej długowieczności ?

Dokładnie Witos. PPC też się psuły jak każdy sprzęt i procesor nie ma tu nic do rzeczy (no chyba że padł właśnie procesor co się rzadko zdarza).
iMak G5 trafił mi się z wadliwym zasilaczem, do końca 2008r wymieniali je za darmo (nawet po zakończonej gwarancji) ale kiedy komputer zepsuł mi się w lutym to odmówili naprawy i zawołali sobie 700zł (1/3 wartości iMaka). Udało się go na szczęście naprawić lutownicą - były spuchnięte kondensatory, koszty wyniosły 5zł, tylko czasu dużo na to poszło... Do tego pada podświetlenie matrycy (przygasa na dole lub u góry kiedy podświetlenie jest podkręcone, trzeba pracować przy słabym i wtedy jest ok).

W iMaku alu z kolei ostatnio padł mi dysk (znowu wadliwa partia) gdyby nie gwarancja to sam bym sobie go wymienił na większy bo mam śmieszne 160GB, a tak musiałem wysyłać go do Warszawy i zostałem bez iMaka na ponad 3 tygodnie.

Od czasów kiedy wsadzili intela mocno wzrosła liczba użytkowników co przekłada się na to, że jest więcej doniesień o zepsutym sprzęcie.

Wszyscy tutaj piszą o "fizycznej" trwałości procesorów PPC-X86, a długowieczność Maców wynikała (mi się tak wydaje) z czegoś innego. Z rzadszego wypuszczania nowych procesorów. Nie trzeba było tak bardzo gonić za nowymi podzespołami. Poza tym wydaje mi się (po części doszedłem do takiego wniosku po przeczytaniu komentarzy z podanego wyżej artykułu o Amidze), że moc PPC była bardziej skalowalna w czasie. Może właśnie dlatego, że były to procesory RISC a nie CISC? Chodzi mi o ro, że nie traciły one na wydajności w czasie tak bardzo jak X86. Np. po dwóch latach ich moc nie zmalała tak bardzo jak procesora X86.
Namieszałem trochę